Używaj AssetObserve bez obaw.

Panel kontrolny to codzienny punkt wyjścia dla zasobów, aktywnych ustaleń, oceny ryzyka, zasięgu i ostatniej aktywności skanera.

1. Otwórz panel kontrolny na pasku bocznym i sprawdź cztery karty metryczne u góry.
2. Użyj paska wprowadzającego, aby przejść do następnego niedokończonego kroku konfiguracji.
3. Przejrzyj migawkę ryzyka i analizę zasięgu przed otwarciem stron szczegółowych.
4. Użyj działań priorytetowych i historii ostatniego skanowania, aby wykonać najpilniejsze prace uzupełniające.

Jeśli panel kontrolny jest pusty, utwórz token agenta i uruchom pierwsze skanowanie.

Agenci przeprowadzają autoryzowane wykrywanie z pozycji sieciowej, którą kontrolujesz.

1. Otwórz Agenty i utwórz token rejestracji. Skopiuj go od razu, pokazywany jest tylko raz.
2. Skopiuj polecenie instalacji dla docelowej platformy z ramki obok nowego tokenu albo pobierz pakiet z tej samej strony i porównaj jego SHA-256.
3. Uruchom je na hoście, który ma dostęp do docelowych sieci wewnętrznych: `sh install.sh --server <twój-serwer> --token aoa_...` w systemach Linux i macOS, `install.ps1 -Server <twój-serwer> -Token aoa_...` w systemie Windows.
4. Sprawdź sygnał kontrolny, wersję i status poleceń na liście agentów, a następnie zakolejkuj skanowanie ze strony tego agenta.
5. Dodawaj kolejnych agentów tylko wtedy, gdy lokalizacje, sieci VLAN lub strefy bezpieczeństwa są nieosiągalne z pierwszego skanera.

Linux i macOS instalują się z pakietu źródłowego wymagającego Pythona 3.9 lub nowszego; Windows używa skompilowanego instalatora, gdy wdrożenie go opublikuje, a w przeciwnym razie tego samego pakietu źródłowego. Instalator rejestruje użytkownika systemd timer, LaunchAgent albo zadanie zaplanowane.

Pokrycie pokazuje, które witryny i segmenty sieci są widoczne, a które nadal wymagają uwagi.

1. Otwórz zasięg i dodaj witryny lub segmenty należące do obszaru roboczego.
2. Notatki właściciela rekordu, więc późniejsze raporty wyjaśniają, kto jest za to odpowiedzialny.
3. Po zeskanowaniu porównaj objęte segmenty, martwe punkty i zasoby dostępne tylko w usłudze AD lub tylko w sieci.
4. Umieść inny skaner lub dostosuj routing/reguły zapory sieciowej dla nieosiągalnych obszarów.

Zasięg to mapa operacyjna, a nie tylko procentowa.

Skanowania gromadzą dowody z autoryzowanych zakresów wewnętrznych lub skonfigurowanych modułów zbierających dane w chmurze.

1. Otwórz nowe skanowanie i wybierz typ skanowania pasujący do celu.
2. Wprowadź ograniczony zakres adresów IP lub wybierz automatyczny tryb chmury/wszystko, jeśli jest dostępny.
3. Wybierz język używany do generowanych wyników i raportów.
4. Rozpocznij skanowanie i sprawdź stronę szczegółów skanowania pod kątem wykrytych zasobów, dowodów i raportów.

Duże zakresy należy określić i zaplanować z właścicielem sieci.

Aktywa konsolidują dowody skanowania w jednym widoku dla punktów końcowych, serwerów, urządzeń sieciowych i usług.

1. Otwórz zasoby, aby filtrować według tekstu wyszukiwania, roli, źródła lub kontekstu ryzyka.
2. Wybierz zasób, aby przejrzeć pola nazwy hosta, adresu IP, roli, dowodu i cyklu życia.
3. Użyj akcji zbiorczych, gdy wiele zasobów wymaga tego samego właściciela lub aktualizacji kontekstu.
4. Zachowaj czystość nazwy hosta, roli i znaczenia biznesowego, aby łatwiej było zrozumieć ocenę ryzyka.

Nieznane zasoby należy segregować, a nie ignorować.

Inwentaryzacja oprogramowania pomaga znaleźć zainstalowane produkty i powtarzające się ekspozycje pakietów.

1. Otwórz widok oprogramowania z Zasobów.
2. Wyszukaj nazwy produktów, wersje lub wydawców.
3. Użyj łączy do zasobów, aby zobaczyć, gdzie zaobserwowano paczkę.
4. Nadaj priorytet nieobsługiwanemu lub nieoczekiwanemu oprogramowaniu przed czyszczeniem o niskim ryzyku.

Jakość oprogramowania zależy od uwierzytelnionych dowodów punktów końcowych.

Pola sprzętu i wyszukiwanie gwarancji wspierają planowanie cyklu życia.

1. Otwórz stronę ze szczegółami zasobu i przejrzyj pola dotyczące modelu, numeru seryjnego i zaopatrzenia.
2. Użyj wyszukiwania gwarancji, jeśli zasób ma wystarczającą ilość danych identyfikujących dostawcę.
3. Zapisz informacje o zakupie lub właścicielu, gdy dowód automatyczny jest niekompletny.
4. Używaj luk w cyklu życia w raportach podczas planowania prac zastępczych.

Dane dotyczące cyklu życia najlepiej traktować jako dowód planowania, a nie kontrolę blokującą.

Wyniki przekładają dowody na aktywne ryzyko z uwzględnieniem wagi, kontekstu aktywów i rekomendacji.

1. Otwórz wyniki z paska bocznego lub metryki pulpitu nawigacyjnego.
2. Filtruj według skanowania, języka i statusu przepływu pracy.
3. Przeczytaj razem wagę, zasób, kontekst biznesowy, opis i rekomendację.
4. Eksportuj CSV, gdy inny zespół potrzebuje aktualnej listy wyników.

Wynik jest aktywny do czasu jego naprawienia, zaakceptowania lub oznaczenia jako fałszywie pozytywny.

Decyzje dotyczące zaakceptowanego ryzyka dokumentują, dlaczego niezgodność nie jest natychmiast naprawiana.

1. Otwórz opcję Akceptuj dla aktywnego wyniku.
2. Wybierz decyzję: zaakceptowane ryzyko, wymagane działanie biznesowe lub fałszywie pozytywne.
3. Wybierz zakres: ten zasób, ta sama witryna lub cały obszar roboczy.
4. Dodaj powód i opcjonalną datę ważności, a następnie zapisz decyzję.
5. Użyj opcji Otwórz ponownie, gdy wyjątek nie jest już ważny.

Akceptowane ryzyko powinno zawsze zawierać powód biznesowy.

Działania zamieniają powtarzające się lub ważne ustalenia w kolejkę roboczą.

1. Otwórz akcje z paska bocznego lub pulpitu nawigacyjnego.
2. Sortuj według priorytetu i skup się najpierw na elementach otwartych lub w toku.
3. Użyj powiązanego zasobu lub ustalenia, aby zrozumieć dowody.
4. Aktualizuj status w miarę postępu prac naprawczych.

Panel kontrolny pokazuje działania o najwyższym priorytecie, dzięki czemu nie są one ukryte w tabelach.

Raportuje wyniki skanowania pakietów do wyników zarządzania, technicznych, planów działania lub zorientowanych na zgodność.

1. Otwórz raporty i wybierz skan, z którego chcesz utworzyć raport.
2. Wybierz typ raportu, format wyjściowy i język.
3. Wygeneruj raport i pobierz lub otwórz gotowy artefakt.
4. Korzystaj z raportów zarządczych dla interesariuszy i raportów technicznych dla zespołów zaradczych.

Jakość raportów poprawia się, gdy właściciele aktywów, zakres i decyzje dotyczące ryzyka są utrzymywane.

Widoki zorientowane na NIS2 gromadzą deklaracje i dowody do rozmów dotyczących zarządzania bezpieczeństwem.

1. Otwórz ustawienia zabezpieczeń i zgodności w celu zachowania deklaracji.
2. Wygeneruj raport NIS2 z narzędzia do tworzenia raportów, gdy dowody będą gotowe.
3. Przegląd luk i wykorzystanie ich jako zadań związanych z zarządzaniem, a nie automatycznych wniosków prawnych.
4. Aktualizuj deklaracje w przypadku zmiany kontroli lub osób odpowiedzialnych.

Raporty zgodności wspierają przygotowanie; nie zastępują porady prawnej.

Profile poświadczeń pomagają w uwierzytelnianiu gromadzenia danych, zachowując jednocześnie wyraźne granice.

1. Otwórz Ustawienia, a następnie Poświadczenia.
2. Twórz profile tylko dla systemów, do których inwentaryzacji masz uprawnienia.
3. Celowo dopasowuje referencje do modułów zbierających i typów docelowych.
4. Zmień lub usuń poświadczenia, które nie są już potrzebne.

Nie przechowuj szerokiego dostępu administratora, gdy wystarczy węższe konto tylko do odczytu.

Ustawienia obszaru roboczego kontrolują członków zespołu, kontekst bezpieczeństwa i metadane operacyjne.

1. Otwórz Ustawienia, aby przejrzeć szczegóły obszaru roboczego i zespołu.
2. Zaproś użytkowników z rolą, której potrzebują w swojej pracy.
3. Zachowaj kontekst ryzyka, aby ustalenia odzwierciedlały wpływ na działalność biznesową.
4. Użyj funkcji Bezpieczeństwo i zgodność w przypadku deklaracji zasad i metadanych stanu zabezpieczeń.

Zmiany ról powinny być zgodne z zasadą najniższych uprawnień.

Rozliczenia pokazują status planu; wsparcie tworzy zgłoszenie ze szczegółami operacyjnymi niezbędnymi do uzyskania pomocy.

1. Otwórz rozliczenia, aby sprawdzić stan planu, limity oraz stan realizacji transakcji lub faktury.
2. Użyj opcji Pobierz PDF w wierszu faktury, gdy księgowość potrzebuje pliku faktury.
3. Otwarte wsparcie umożliwiające utworzenie biletu obszaru roboczego.
4. Wybierz najlepszą kategorię i podaj dane dotyczące obszaru, systemu operacyjnego, przeglądarki lub agenta, którego dotyczy problem.
5. Odpowiedz w wątku dotyczącym zgłoszeń, gdy zespół pomocy technicznej potrzebuje więcej informacji.

Goście publiczni mogą korzystać z opcji Kontakt; zalogowani użytkownicy powinni skorzystać z pomocy technicznej.

Partnerzy mogą oddzielać obszary robocze klientów, zachowując jednocześnie nadzór z jednej konsoli.

1. Otwórz Centrum Partnerów, jeśli Twoja organizacja ma dostęp dla partnerów.
2. Przejrzyj obszary robocze klienta i w razie potrzeby otwórz stronę ze szczegółami klienta.
3. Trzymaj raporty, zgłoszenia i rozliczenia oddzielnie dla każdego obszaru roboczego klienta.
4. Dostępu na poziomie administratora należy używać tylko w przypadku zadań operacyjnych, które tego wymagają.

Separacja klientów jest częścią modelu operacyjnego.

Użyj najmniejszego zatwierdzonego źródła, które może odpowiedzieć na pytanie dotyczące inwentarza.

1. Zacznij od ograniczonego zasięgu sieci lub jednego posiadanego segmentu laboratorium.
2. Użyj opcjonalnego trybu punktu końcowego dla urządzeń, które przemieszczają się lub nie są niezawodnie osiągalne ze skanera.
3. Dodaj migawki AD LDAPS, SNMPv3 lub DHCP/DNS dopiero po potwierdzeniu wymaganego dostępu tylko do odczytu.
4. Sprawdź pochodzenie źródła aktywów przed wykorzystaniem wyników w raporcie lub decyzji operacyjnej.

Nie podłączaj źródła tylko dlatego, że istnieją poświadczenia. Najpierw powinien być jasny właściciel, cel i zakres.

Tryb punktu końcowego raportuje lokalne zasoby, pulsy i kolejkowane partie z zatwierdzonego urządzenia.

1. Utwórz jeden token rejestracji dla zamierzonego punktu końcowego lub grupy wdrożeniowej.
2. Zainstaluj agenta na urządzeniu, które posiadasz lub do którego administrowania masz uprawnienia.
3. Potwierdź pierwszy wynik pulsu i inwentarza na liście agentów.
4. Sprawdź miejsce docelowe aktualizacji, kolejkę offline i ostatni wynik przed potraktowaniem urządzenia jako bieżącego.

Żądania agenta są podpisane przez HMAC. Podpisywanie kodu instalatora produkcyjnego to osobna kontrola wydania i dystrybucji.

Źródła te służą do dokumentowania zatwierdzonego stanu bez zmiany systemu źródłowego.

1. Użyj konta tylko do odczytu o najniższych uprawnieniach dla usługi AD LDAPS i potwierdź jej zakres katalogów.
2. Użyj danych uwierzytelniających SNMPv3 zatwierdzonych do odczytów urządzeń tylko w inwentarzu.
3. Podaj stan DHCP/DNS poprzez autoryzowany punkt końcowy migawki HTTPS.
4. Uruchom jedną małą kolekcję weryfikacyjną i porównaj zaobserwowane rekordy z właścicielem źródła.

Przechowuj dane uwierzytelniające w hoście lub skarbcu skanera kontrolowanym przez klienta. Nie umieszczaj haseł w zgłoszeniach, raportach ani kodzie źródłowym.

AssetObserve przechowuje obserwacje i rozwiązuje je za pomocą stabilnych sygnałów identyfikacyjnych, jeśli to możliwe.

1. Otwórz zasób i sprawdź jego obserwacje źródłowe i dowody.
2. Preferuj numer seryjny, identyfikator UUID SMBIOS, identyfikator urządzenia zarządzanego, identyfikator GUID katalogu i adres MAC zamiast nazw wyświetlanych.
3. Przejrzyj niejednoznacznych kandydatów zamiast zakładać, że dwie podobne nazwy to to samo urządzenie.
4. Zachowaj możliwość cofnięcia decyzji dotyczącej tożsamości w przypadku pojawienia się nowych dowodów.

Czysty inwentarz jest cenniejszy niż agresywne automatyczne scalanie.

Użyj zadań, wyników zadań i zasięgu, aby zrozumieć, co stało się po żądaniu wykrycia.

1. Sprawdź status zadania wykrywania przed ponownym rozpoczęciem tej samej pracy.
2. Odczytaj wynik zadania, informacje o najmie i ponów próbę w przypadku niekompletnej pracy.
3. Użyj pokrycia, aby odróżnić nieosiągalny segment od nieaktualnych dowodów lub nieudanego uwierzytelnienia.
4. Eskaluj powtarzające się awarie, korzystając ze źródła, zakresu i znacznika czasu, których dotyczy problem, a nie tylko zrzutu ekranu.

Trwałe dzierżawy i punkty kontrolne umożliwiają ponawianie kwalifikujących się prac bez cichego powielania dowodów.

Użyj elementów sterujących zapasami, aby zawęzić wyniki przed otwarciem lub eksportem dużego zestawu wyników.

1. Użyj wyszukiwania i filtrów po stronie serwera, aby zdefiniować pytanie operacyjne.
2. Zapisz przydatny widok w celu okresowej kontroli własności, aktualności lub źródła.
3. Poruszaj się po wynikach, korzystając z paginacji kursora, zamiast otwierać każdy zasób na raz.
4. Zażądaj eksportu CSV i monitoruj jego status zadań w tle pod kątem dużych zestawów wyników.

Komercyjny limit zasobów przedsiębiorstwa pozostaje na poziomie 50 000, mimo że lokalne testy techniczne obejmują syntetyczny scenariusz 60 tys.

Zachowaj zakres wykrywania i współbieżność w testowanych poręczach.

1. Zaplanuj wykrywanie sieci w autoryzowanych zakresach do 65 536 potencjalnych hostów.
2. Zachowaj współbieżność hosta na poziomie 24 i współbieżność portu na poziomie 12.
3. Zachowaj limit zasobów komercyjnych Enterprise na poziomie 50 000.
4. Użyj własnego środowiska pomostowego, zanim zgłosisz gotowość do skali produkcyjnej.

Nie należy podnosić tych limitów w prawdziwym środowisku bez zatwierdzonych dowodów dotyczących pojemności, tworzenia kopii zapasowych, monitorowania i odzyskiwania.

Zacznij od rozmieszczenia i autoryzacji, a następnie użyj zasięgu i dowodów zadania, aby zawęzić zakres awarii.

1. Potwierdź rozmieszczenie skanera lub agenta, routing i zasady zapory sieciowej dla zamierzonego zakresu.
2. Sprawdź, czy poświadczenie źródłowe ma oczekiwane uprawnienia tylko do odczytu.
3. Sprawdź wynik najnowszego zadania, stan ponownej próby i znacznik czasu ostatniej obserwacji.
4. Zbierz zakres, źródło, znacznik czasu i kontekst błędu, którego dotyczy problem, przed otwarciem zgłoszenia do pomocy technicznej.

Nieosiągalny segment to nie to samo, co pusty segment. Zachowaj te wyniki oddzielnie w dochodzeniu.